Samengevat: studenten kunnen met hun smartphone inchecken op Facebook of Foursquare op een NS Station, verzinnen een handige tip of maken een mooie foto, en plaatsen die – voorzien van de hashtag #ikcheckin - door op Facebook of Twitter. En daarmee maken ze kans op – onder andere – een weekend Parijs met de Thalys, boekenbonnen en OV-fietsabonnementen.

De campagne is een vervolg op een eerdere campagne van NS, waarin studenten geïnformeerd werden over de verplichting om voortaan in en uit te checken met hun OV-chipkaart (met ‘studentenreisproduct’, zoals dat heet). Die campagne heeft geholpen – verreweg de meeste studenten halen hun kaart nu langs de paaltjes – zodat er ruimte ontstond voor een extra laag: de koppeling met de virtuele incheck, en de meerwaarde die dat voor de reiziger van NS kan hebben.

Het is voor het eerst dat NS location-based services als Foursquare en Facebook Places zó nadrukkelijk inzet tijdens een campagne. Maar de inzet van die middelen wordt structureler en dient een strategisch doel: om reizigers gerichter te kunnen informeren, maar vooral ook om ze gemakkelijker met elkáár te laten communiceren. Facebook en Foursquare bieden daarvoor uitgelezen mogelijkheden: via je vrienden kom je erachter waar de beste stationskoffie wordt geschonken, of waar je rond Utrecht Centraal goed kunt lunchen. En van NS hoor je bijvoorbeeld wanneer de nieuwe fietsenstalling op Nijmegen Centraal opent, of over een speciale actie in de Spoordeelwinkel.

Enfin, we zijn er trots op. Het is hoe Johnny Wonder graag werkt: vanuit de strategische doelstellingen van een organisatie, met de nadruk op structurele vernieuwing van communicatie, bouwend aan mooie concepten en campagnes die daarbij passen. Waarbij de nadruk niet ligt op het genereren van kortstondige aandacht, maar op het organiseren van duurzame betrokkenheid. In het geval van NS: via de like op Facebook en de follow op Foursquare kan de NS ook ná de #ikcheckin-campagne met haar reizigers blijven communiceren. Best relevant, lijkt ons.

Props voor onze vrienden Bas Mooij, Dog & Pony en Fetch!, die de campagne samen met ons maakten. En stay tuned: we zijn nog met veel meer moois bezig, óók voor NS. Daarover binnenkort meer. Maar nu eerst: #ikcheckin bij NS. We zien jullie tips en foto’s graag tegemoet!

Relevante links:
Kijk voor meer informatie en de algemene voorwaarden van #ikcheckin op ns.nl/studenten
Bekijk de #ikcheckin-app op de Facebook-pagina van NS
Volg de NS op Twitter en Foursquare

Blogs en sociale media
Voor NGO’s als Dokters van de Wereld is heldere communicatie over hun werk cruciaal. Niet alleen omdat transparantie en accountability de nieuwe standaarden zijn, maar vooral ook om nut en noodzaak van hun werk permanent over het voetlicht te kunnen brengen. Daarom is de basis van deze nieuwe website een chronologische stroom van kortere en langere berichten; van artsen die schrijven over hun werkzaamheden voor Dokters van de Wereld in ontwikkelingslanden, maar ook van de redactie op het hoofdkantoor van Dokters van de Wereld in Amsterdam. Belangrijk is ook de verregaande integratie met sociale media op de site, onder meer ingegeven door de zeer betrokken community van Dokters van de Wereld op Facebook. Wat natuurlijk de vraag oproept: was jij al fan?

Over Dokters van de Wereld
Dokters van de Wereld is een internationale hulporganisatie, onderdeel van Medecins du Monde. Naast noodhulp bieden ze ook structurele hulp, waarbij Nederlandse artsen lokale artsen opleiden. Zoals bij Operatie Glimlach, waarbij Nederlandse chirurgen als vrijwilliger naar Bangladesh worden uitgezonden om kinderen met gezichtsaandoeningen zoals schisis te opereren. Tegelijkertijd leiden deze Nederlandse chirurgen artsen ter plaatse op, zodat deze in de toekomst dit soort operaties zelf kunnen uitvoeren.

Redenen om comments te killen

Zoals bijvoorbeeld MacStories, Matt Gemmell, Paris Lemon en Dave Winer maar ook het Brabants Dagblad melden, zijn er meer dan genoeg redenen om de comments de nek om te draaien:

- de conversatie verhuist naar Twitter en Facebook;

- een website of blog is het domein van de schrijver. Het is een betere verdeling van rechten en verantwoordelijkheden als anderen op hun eigen blog of Twitter publiceren;

- het was sowieso al een achterhaald idee dat één blogpost een centrale verzamelplek zou zijn van alle relevante bijdragen over een onderwerp. In de blogosfeer was nieuws al een conversatie van verschillende onderling linkende blogposts en nieuwsartikelen; dat elk van deze artikelen een eigen reacties-draadje had is daar moeilijk compatibel mee;

- comments voegen vaak te weinig toe of zijn negatief en verpesten de sfeer. Anders gezegd: er is veel ruis en overlast doordat iedereen dezelfde lijst comments krijgt gepresenteerd, waardoor schreeuwers de meeste aandacht krijgen – en populaire topics verzanden in een onoverzichtelijke brei;

- reacties vergroten de laadtijd van een site;

- modereren kost te veel tijd.

Redenen om comments te behouden

Nadelen van het verwijderen van de reactiemogelijkheid zijn er ook. Maar met het recht op vrije en anonieme meningsuiting, zoals Albert Benschop stelt, heeft dat niet veel te maken. Ga maar bloggen of Twitteren als je je mening kwijt wil – je hebt geen recht om te publiceren op andermans platform. Of, zoals Fred Wilson zegt, zou je gewoon waardevolle bijdragen missen:

@parislemon you are missing out on a rich experience by dissing comments, commenters, and the dialog that results. parislemon.com/post/152882106…

— Fred Wilson (@fredwilson) January 4, 2012

Een belangrijker probleem is dat weblogcomments nog een póging doen om een conversatie te centraliseren, eventueel doordat reaguurders comments plaatsen met links naar relevante artikelen elders. Maar dat is eerder de verantwoordelijkheid van de blogger in kwestie. Bovendien wordt het ook steeds beter om conversaties op sociale media inzichtelijk, linkbaar en archiveerbaar te maken, bijvoorbeeld met hashtags of met pakweg Storify. Maar dat werkt allemaal nog niet optimaal. Bovendien zijn er veel mensen die wel willen reageren maar dat mogelijk niet met een blog of sociale media-account willen doen – en verwachten dat ze een bijdrage kunnen plaatsen. De meeste sites met een commentfunctie hebben ‘m om die reden: omdat het hoort en je bezoekers het verwachten. In dat geval biedt een platform als Disqus of Facebook comments uitkomst. Maar dat zijn geen bijzonder sterke argumenten. Het is veelzeggend dat we ons bij Johnny Wonder maar weinig bezighouden met blogcomments en modereren – terwijl we organisaties juist helpen met conversationele communicatie en het werken aan online-betrokkenheid met relevante doelgroepen. Update: ik had natuurlijk een grapje moeten maken over ‘comments welkom’. Comments welkom. Maar ja, QED enzo, hier een paar tweets. Oh, en met dank aan @alper: áls je comments gebruikt, doe het dan goed. If your website’s full of assholes, it’s your fault.

@jaapstronks ik durf er nu niet te commenten ;)

— Gyurka Jansen (@ThE_ED) January 13, 2012

@jaapstronks Omdat we nu social media hebben. Had je daar een hele blogpost voor nodig? :-)

— Alexander Pleijter (@APleijter) January 13, 2012

@jaapstronks het is eerder andersom. Slechte reactiesystemen zorgen ervoor *dat* discussie verhuist naar andere media. Niet eens veel beter.

— Stonehead (@stonehead) January 13, 2012

@jaapstronks Geen referentie aan: dashes.com/anil/2011/07/i…

— Alper Çuğun (@alper) January 13, 2012

@jaapstronks Andere kant is natuurlijk dat commenten op blogpost vaak laagdrempelig is. geen extra inlog nodig enzo

— Huub Bellemakers (@HuubBellemakers) January 13, 2012

@jaapstronks en fanatieke discussies op eigen pagina kan voor commerciele partijen interessant zijn, puur voor pageviews

— Huub Bellemakers (@HuubBellemakers) January 13, 2012

@jaapstronks @stonehead Het viel me op dat veel blogsites hun comments uitbesteden aan een partij als disqus. Heeft dat er ook mee te maken?

— Bram Balk (@brambalk) January 13, 2012

@jaapstronks Discussies blijven ook vaak niet lang genoeg ‘leven’. Social media maakt ze sneller en actiever. Helaas ook vaak laffer.

— Stonehead (@stonehead) January 13, 2012

@jaapstronks en foutgevoeliger. (‘maken’) :)

— Stonehead (@stonehead) January 13, 2012

Mag ik input geven voor zinnige criteria? Dat je met apps dingen fundamenteel beter kunt doen dan met desktopsoftware is een significant iets. Ook dat belangrijke innovaties smarthpone- of zelfs iOS-only zijn. Die apps demonstreren dat iOS de frontlinie is voor de online-revolutie – voor elke markt, van lezen, gmaming en home-entertainment tot fotografie, productiviteit en boodschappen doen. [...] De beste programmeurs, vormgevers en strategen ter wereld zijn op dit moment iOS-apps, aan het maken, die maken dingen die niet eens een web-/desktopvariant hebben. De genoemde apps zijn ervoor de eerste bewijzen, maar het belooft wat voor 2012/2013.

Without further ado, een paar van onze favorieten.

Path. Of het sociale netwerk een uitdaging voor Facebook is staat nog maar te bezien: waar Google+ qua opzet fundamenteel vernieuwend is door zowel besloten communicatie tussen vrienden als openbare ‘broadcast’-communicatie á la Twitter mogelijk te maken, is Path in wezen oude wijn in nieuwe zakken: je kunt statusupdates delen met bevriende medegebruikers. Vernieuwend is het dan weer wel qua gebruiksgemak en algemene geliktheid. Terwijl Facebook nauwelijks aandacht besteedt aan zijn mobiele applicaties, is Path alleen op iOS en Android te vinden. Genoeg mensen die het al gebruiken om het in elk geval te testen en te genieten van de fantastische interface. Ideaal voor nieuwsgierigen en Facebook-haters.

Instapaper. Gouwe ouwe, inmiddels. Werkt ook gewoon in je webbrowser. Eenvoudig doch ijzersterk: bewaar (gestripte versies van) artikelen en teksten door vanuit je browser, RSS-lezer of Twitter om ze later al dan niet offline te lezen. Time-shifted reading, heet dat chic. Misschien wel dé redding voor long form journalism, in elk geval de voorheen ontbrekende schakel tussen de vluchtige wereld van het linkjes delen op Twitter (of scannen in je RSS-lezer) en de relatieve rust en afzondering die nodig is om langere teksten te lezen die achter die linkjes schuilgaan. Je kunt de écht goede artikelen ook weer delen met derden. Tip: niet per se superhandig om artikelen mee te archiveren; wie de voorheen superieure bookmarkdienst del.icio.us mist kan terecht bij pinboard.us. Oh ja: Instapaper-bakker Marco Arment heeft ook een goeie blog.

Instagram. Trouwe nieuwsbrieflezers wisten al dat we fan waren. De essentie is: Instagram verandert ons in fotografen. Of, zoals Wired het omschreef: Instragram ‘is giving newbies a way to develop deeper visual literacy’. Doorslaggevend is de bundeling van handelingen: wanneer je iets moois ziet maak je er geen generieke foto van, maar je maakt de keuze om er een Instagrammetje van te maken, ‘m gelijk te bewerken en online te zetten. En het werkt echt zo: je gaat anders naar je omgeving kijken en maakt zorgvuldiger foto’s. Collega Willem Dudok maakt as we speak tamelijk briljante foto’s van gletsjers in Argentinië, terwijl Martijn Beckers oog heeft voor Vliegende Hollanders op Bali.

Instacast. Weet u dat de samenwerking tussen JW’s Willem Dudok en ondergetekende begon als podcastend studentenduo in Nijmegen? Met de Berry en Uli-show maakten ze de digitale ether in Havana aan de Waal onveilig. Podcasting staat al 59 jaar op punt van doorbreken, en we geven het in 2012 gewoon opnieuw een kans. Eerlijk is eerlijk: het aanbod aan radio- en tv-programma’s is alleen maar gegroeid, maar de liefde die Apple geeft aan podcasts is na de aanvankelijke omhelzing een beetje doodgebloed. Deze onafhankelijke app brengt verbetering. Stiekem is het aanbod aan audio- en videoprogramma’s uitstekend – maar de Berry & Uli-show is helaas niet meer te vinden. (Kuch.)

Ace. Omdat Facebook voorlopig onontkoombaar is, maar de eigen iPhone-app drie keer niks is. Tenzij je ervan houdt om een andere foto te zien dan het kiekje waar je op getikt hebt, is die app voornamelijk als bere-irritant te typeren. Ace biedt uitkomst: een onafhankelijke Facebook-app die beter is dan het origineel. Bewijst dat Facebook een achterhaald platform aan het worden is dat zijn zaakjes niet op orde heeft. Is als ‘Plus for Facebook’ ook op iPad verkrijgbaar, maar die heb ik nog niet uitgeprobeerd.

Flipboard. Het instellen is even een gedoetje, maar dan heb je ook wat. Ook hier geldt de interface als belangrijkste verkoopargument: de mogelijkheid om door bij elkaar gescharrelde content te bladeren is superieur. Toch verwachten we vooral veel van het bij elkaar scharrelen: de app haalt zijn content op bij blogs, Twitter en Facebook, en als-ie straks beter kan berekenen welke links daadwerkelijk de moeite waard zijn, is Flipboard spekkoper.

Update: omdat u het bent, twee bonus-apps.

Reeder. Beste RSS-app voor iPhone, iPad en Mac. RSS is inmiddels oldschool: veel moderne mediaconsumenten scharrelen op sociale media hun informatiekostje wel bij elkaar. Maar van sommige bronnen wil je gewoon op de hoogte blijven en niks missen. Ik gebruik RSS dan ook vooral voor de belangrijke doch minder frequent updatende bronnen zoals individuele bloggers (een paar favoriete tech-bloggers: Ernst-Jan Pfauth, John Gruber, Paris Lemon en Marco Arment. Vul de websites in op Google Reader en koppel de Reeder-app eraan. Aan Reader kun je Instapaper weer koppelen om artikelen te bewaren.

Wunderlist. Todo-systeem dat gratis is en meest fraaie user interface heeft. Synchroniseert tussen iPhone, iPad en webversie. Ik gebruik ‘m niet want ben hardcore Omnifocus-gebruiker (zie volgende app), maar kan deze iedereen aanbevelen. De kern is: gebruik uw onbetrouwbare brein niet als opslagsysteem voor alle taken die gedaan moeten worden, maar sla ze op in handige lijstjes die je altijd bij de hand hebt.

Omnifocus. Voor de zwaardere gebruikers van productiviteitssoftware en GTD (Getting Things Done)-adepten. Synchroniseert met Mac- en iPad-versie – en vooral die laatste is erg goed. Briljant programma maar ook duizelingwekkend uitgebreid.

Hebt u zelf nog persoonlijke favorieten – voor de iPhone, of wellicht Android? Gooi maar in de comments!

Door internet verandert de manier waarop meningsvorming en maatschappelijke betrokkenheid worden georganiseerd, en dat is nog eens extra belangrijk voor politieke partijen. De mogelijkheden voor de PvdA Amsterdam om mensen te bereiken en aan zich te binden veranderen mee: eigen online nieuws, sociale media en nieuwsbrieven vormen daarvoor een goede basis.

De belangrijkste kenmerken van deze nieuwe site:

- de basisopzet van de site, met een nadruk op nieuws- en weblogberichten, een logische koppeling aan standpunten, thema’s en personen, interactie en sociale media, is overgenomen van het twee jaar geleden vernieuwde PvdA.nl (wij tekenden voor de achterliggende strategie, Internetbureau Mangrove voor de bouw en het fraaie grafisch ontwerp dat we naar de site van PvdA Amsterdam hebben vertaald). Naast de overzichtelijke presentatie van standpunten en programma’s is een website in onze optiek een platform voor politici om te communiceren, opiniestukken te plaatsen, mensen bij de politiek te betrekken.

- De doorzoekbaarheid van de site is verbeterd: onder elk artikel staan trefwoorden en persoonsnamen die aan een artikel verbonden zijn. Zo kun je alle artikelen over of van Lodewijk Asscher lezen op zijn persoonlijke pagina, of artikelen over kunst & cultuur. De blogstructuur van de site maakt het individuele politici eenvoudiger om zelf te bloggen.

- Ook erg belangrijk is uiteraard de integratie van sociale media en nieuwsbrieven. In de zijbalk worden de laatste twitterberichten van politici weergegeven; op de pagina van pakweg PvdA Centrum zijn dat tweets van bijvoorbeeld @pvdacentrum, @idoverhagen en @roelandrengelink. Ook een Facebook-likebox en knoppen om artikelen eenvoudig te delen op sociale media ontbreken niet.

- Voor de reacties hebben we gebruik gemaakt van Disqus, waarbij gebruikers zich kunnen identificeren met bijvoorbeeld hun Facebook- Google- of OpenID-profiel. Het registeren van een nieuw account is ook mogelijk, maar dat is maar omslachtig; terwijl de integratie van sociale media in de reactiemodule als bijkomend voordeel het eenvoudiger maakt om geschreven reacties in één moeite door te publiceren naar een van deze platforms.